نسبت فردیت و تکامل گفتمان مطالبه گری در تحولات اجتماعی ایران معاصر
این مقاله در همایش کنکاش های مفهومی و نظری درباره جامعه ایران در تاریخ 29 خرداد 1398 در انجمن جامعه شناسی ایران ارائه شده است. فایل صوتی آن در کانال تلگرامی t.me/hatanhai موجود است و مقاله کامل در ماه های آتی منتشر خواهد شد.
نسبت فردیت و تکامل گفتمان مطالبه گری در تحولات اجتماعی ایران معاصر
اختر شیری
چکیده
هدف این پژوهش مطالعه رابطه دیالکتیکیِ فردیت و تکامل گفتمان مطالبه گری در بستر تحولات اجتماعی اخیر ایران است. فردیت عبارت است از بروز فرد در برابر سیستم که مطالبات و خواسته های افراد در جامعه در خلال آن بیان می گردد که جریانی از مطالبه گری را به همراه دارد. بنابراین رابطه فردیت و مطالبه گری با اسلوب هم فراخوانیِ دیالکتیکی (و به بیان گورویچ تضمن متبادل) قابل شناسایی است، اما این هم فراخوانی در شرایط اجتماعیِ گوناگون منجر به برآیندهای متفاوتی از گونه های سکوت، تسلیم، اعتراض یا جنبش شده است. در تاریخ اجتماعی ایران در ادوار مختلف تاریخی جریان اجتماعیِ مطالبه گری شکل گرفته است، اما این جریان برای تبدیل شدن به گفتمان نیازمند تغییر تفسیر جمعی کنشگران اجتماعی از موقعیت تاریخی- اجتماعی می باشد. نتایج این پژوهش که با روش تحلیل دیالکتیکی انجام شده، نشان می دهد تا زمانی که رابطه فرد و سیستم در اسلوبی از دیالکتیک فاصله منجر به انزواگرایی و کناره گیری شود، مطالبات و خواسته های مدنی شهروندان ابراز نمی گردد؛ در این شرایط اجتماعی است که شهروندان به تعبیر مارکوزه تحت سلطه سیستم قرار می گیرند و اقدامی برای تغییر نمی کنند. اما زمانی که اعتراضات و مطالبات افراد در دیالکتیکی از اسلوب فاصله و سنخ خلاق قرار گیرد، شهروندان تصمیم می گیرند تا با تغییر تفسیر جمعی، خواسته های خود را بیان کنند و با یاری سازمان های میانجی مانند مجلس شرایط اجتماعی را با تحولاتی مطلوب مواجه سازند. به وجود آمدن ظرفیت مناسب اجتماعی برای بیان اعتراضات صنفی، سازمانی و گروهی می تواند با پیدا کردن موضوع محوری، در صورت استمرار تبدیل به گفتمانی تاریخی گردد و ممکن است گسستی اجتماعی را به دلیل اصلاحات اجتماعی موجب شود. در این مقاله به این سوال اساسی پاسخ داده شده است که در ایران معاصر، مطالبه گری تا چه اندازه فرصت بروز و ظهور داشته است؟ و در ضمن، مطالبه گری در فرایند تکوین خود در ایران معاصر تا چه اندازه به ویژگی های عناصر گفتمانی دست یافته است؟
مفاهیم کلیدی: مطالبه گری، گفتمان، فردیت، تحلیل دیالکتیکی، اسلوب فاصله